Met Incoterm CIP (Carriage and Insurance Paid to) het transport regelen zonder risico

Als exporteur het transport organiseren en betalen zonder verantwoordelijk te zijn voor de risico’s, dat is waar de CIP Incoterm voor staat. Net als bij CPT is het maken van duidelijke afspraken en goed communiceren uitermate belangrijk. Verder lijken de Incoterms erg veel op elkaar, maar wat zijn nou de verschillen tussen CPT en CIP?

Transporteren met CIP Incoterm

Transport met de Incoterm CIP is ten alle tijde mogelijk, ongeacht de transport modaliteit of het soort transport (bijvoorbeeld koeltransport). Ook deze Incoterm is een niet-exclusieve maritieme conditie oftewel vrij voor meer dan één modaliteit gedurende het transport.  CIP staat gelijk aan de Incoterm CPT, echter zal de exporteur of verkoper ook verantwoordelijk zijn voor de verzekering. Daarnaast zal hij de goederen moeten aanleveren op de plaats van bestemming. Het risico word overgedragen naar de koper vanaf het eerste transport ondanks dat de verkoper meer organiseert. Dat is eigenlijk het hele verschil tussen CPT en CIP.

De verkoper of exporteur regelt dus het hele transport waaronder het voorvervoer, het regelen van de in- en uitvoer documenten en douanepapieren. Voor de verkoper is dit prettig aangezien er zelf kan worden bepaald hoe het transport eruit komt te zien. Aangezien het risico vanaf het eerste transportmoment van koper naar verkoper schuift ligt hier het “Critical point”. Net als bij CPT is het dus belangrijk dat er bij CIP duidelijke afspraken over de kosten en te lopen risico’s worden gemaakt om eventuele meningsverschillen te voorkomen.

Incoterms zijn internationale afspraken over de verdeling van risico's en kosten van transport van goederen. Lees hier meer over de Incoterms 2010.

Weergave wat de CIP Incoterm 2010 is


Verplichtingen bij CIP Incoterm voorwaarden

Elke Incoterm geeft vaste richtlijnen als het gaat om de verplichtingen voor exporteur (verkoper) en importeur (koper). De verplichtingen voor elke fase van bijvoorbeeld een transport naar Polen bij keuze voor CIP kan als volgt worden samengevat:

De verkoper moet in de praktijk zorgen voor:

  • De goederen, factuur en andere documentatie
  • Een goede verpakking van het transport
  • Het laden van de goederen
  • Delen van informatie met koper
  • Het voortransport
  • Douaneformaliteiten voor het uitvoeren
  • Handling voor het uitvoeren
  • Daadwerkelijke transport naar land van bestemming
  • Handling voor het invoeren
  • Eventueel natransport in land van bestemming
  • Het lossen van de goederen op plaats van bestemming
  • De transport verzekering (Let op! Anders als bij CPT)

De koper daarentegen zorgt in de praktijk voor:

  • Drager van risico’s (koper is verantwoordelijk)
  • Douaneformaliteiten voor het invoeren
  • De rechten bij invoer door koper

Let op: 
Niet correcte Douaneformulieren kunnen voor vervelende vertragingen en kosten zorgen. Meer weten om dit te voorkomen? Lees dan meer over douanezaken.

Vreemd dat de verkoper bij CIP Incoterm de lading moet verzekeren terwijl de koper het risico draagt

De redelijkheid lijkt hier ver te zoeken, daarom een nadere toelichting. De Incoterms 2010 zijn een fondst van de Engelsen. In het begin van de twintigste eeuw begon men met de conditie FOB, wat overigens tevens verklaart waarom FOB zo populair is. Vanuit Engeland werden regelmatig goederen uitgevoerd, met name naar landen als India en Pakistan. De Engelse exporteurs gingen echter nooit verder dan het beschikbaar stellen van de goederen aan bood van een schip in een Engelse haven, ofwel men leverde FOB UK PORT.

Men wenste op geen enkele wijze enige verantwoordelijkheid te dragen voor wat er zich daarna zou kunnen voordoen. Het risico werd overgedragen op het moment dat de goederen de reling passeerden van het door de koper aangewezen schip in de Engelse verschepingshaven. Het transportrisico ging voor de kopers dus in op dat moment. Er was in die tijd nog geen fax of e=mail, dus het was bijzonder moeilijk om dat moment tijdig kenbaar te maken aan de kopers, opdat deze op een verantwoorde wijze de transportrisico’s konden indekken. Vandaar dat de kopers op een gegeven moment, wellicht gedwongen door omstandigheden, de verkopers verzochten om het transport in Engeland te dekken. Het idee daarachter was, dat de leveranciers het moment van passeren van de scheepsreling veel beter konden vaststellen. Zij hoefden niet het risico te dekken.

Zo ontstond de conditie C&I (Cost & Insurance), een optelsom van FOB en de verzekering. Tegenwoordig heet deze Incoterm CIF (Vracht & verzekering betaald tot). Het passeren van de scheepsreling blijft dus het moment van de overdracht van het risico bij CIF. Bij CIP is dat het moment van overdracht bij voorvervoer.

 

Meer informatie Incoterms 2010

Past de Carriage and Insurance Paid to Incoterm niet bij uw transport? Bekijk dan eens de andere Incoterm opties. Komt u er niet uit, dan zit ons team van specialisen voor u klaar om u te voorzien van meer informatie over de Incoterm CIP alsmede over ieder andere Incoterm. Neem contact met ons op en laat u verder informeren welke Incoterm het beste bij het transport van uw goederen past.

Lees ook: Incoterms (waaronder CIP) door Nieuwsblad Transport.